Demek beriya niha bi xwendekarên zaningehê re diaxivîm.Yek bi min re mijûl bû û got “ herî zêde ez ji çi hez dikim hûn zanîn ? “ dema hûn bi ken û nerm dipirsî, kesê li hemberî te, pênahese û destbi vegotinê dike’ . Mirov nikare li hemberî kenê we bisekine. Dibe ku ev jî xelatîyeka karê me be…min jî got “di jiyanê de hûn dikarin her tiştî ji her kesî pir bikin.” Ya girîng ewe ku hûn çewa dipirsin ne çi dipirsin. Divê mirov rêz û rêbazan bizanibe ku dilê tu kesî de neşkêne.
Bi rast jî min baweriya vê gotina xwe dikira. Ji dil…
Heta 2 roj berê…
Zilamek bifikirin, ku bi qanserê re têdikoşe.
nexweşî belavî pişika wî bûye. ji ber kemoterapiye hemûyê porê wî weşîyaye. Dîsa jî me neşkandiye, hatiye bernameya me ya zindî û di derbarê pirsa kurd de diaxive. Jiyana xwe ji bo pirsa kurd re xerc kiriye. Di heyameke ku tu kes nikare behsa kurd û kurdîtîyê bike, ew dibêje ez kürdim, liv î welatî kurd hene’ û 2.5 sal ciza dixwe. Ji kesên ku berdela helwesta xwe  giran dane ye.

Ez qala Serokê Giştiyê KADEPê û parlamentere Diyarbekirê  Şerafettîn Elçî dikim. Di rojên berê de, ji rojnemevana  Radikalê, Ezgi Başaran re hevpeyvîn çêkiribû. Di wê hevpeyvînê de, bo Kemal Burkay ku hevalê wî yê berê ye, gotubû ku “ ji derveyî welêt hatî û peymana xwe girêdayîya polîtîqayên dewletê bidî, tu nikarî li ser PKKê bandor pêk bînî. Weke polîtîk Misqalek jî bandora Kemal Burkay çênabe. Dewlet di wan hesaban de gelek xelatî kir. Jixwe
tu têkiliya Kemal Burkay bi gel re tuneye. Ew projeya dewletê ye; Ji ber vê ew di  nava gele Kurd de tu eleqeyek germ nabîne. Bitenê dibe sedema dil sariyê. Ez bi xwe, ji helwesta wî pirr sosret mam û gunhêmin pêhat. Berê di derdorek teng de be jî hin hezkirên wî hebûn.
Başe, gelo dostê berê çi dibêje? Bitenê beşek bi we re parve dikim.

‘Tê fêhm kirin ku, pirsgirêk bitenê ne di pora Şerafeddîn de ye, mejiyê wî de jî pirsgirêk heye. Şerafeddîn dibêje gunehê min lê hatiye. Şerafeddîn bila gunehê te li min neye, gunehê xwe li xwe bîne. Hilbet nexweşî û mirin tê serê her kesî. Ji wê re dibêjin emrê Xwedê. Lê şikir ji Xwedê re siheta hiş û bedena min başe.  Şerafeddîn yu hevalê min yê berê yî, min ne dixwesta derbarê te de vana binivîsim. Lêtiştê te gotî min aciz kir û ez mecbur mam vana binivîsim. Ez xeletî kêmasiyên zanim, lê min bawer nedikir ku tê ev qas şaş bibî û tevlî êrîşkaran bibî û xwe bixî vî halî. Dibe ku li der dora vale bûye û tû hesabê Apociyan dikî de merasima cinazeyê te qelebalix be. Tu niha jî xwedî paye yî, mal û pere te jî heye. Te dikarî bi pere jî qazme û berikvan bidîta, lê rastbûn tiştek cûdaye.

Ha min vê yekê nekarî bipirsim.dev ji uslubê berdin. Min nekarê ji zilamê ku nexweşê qanserê ye, bejim ku dostekê te yê bere derheqê te de mirina te bibîraniye. Mirov nikare bibêje. Ne fikirkirin, nivîsandin, mirov nikare gotina kesekê din jî dubare bike. Min gotina xwe dûvdirêj kir. Elçî fêhm kir û wisa got: Kemal Beh hevalekê min ê hêjaye. Ji ber wê min wî rexne kir. Lê niha li pozîsyoneke xelete. Min rexneyek an jî êrîşek ast jêrîn li wî û tu kesê din nekir.  Edeb heye, rêz heye, astek heye.ez div an mijaran de gelek firehim. Çend sale ez ji kurdên me re dibêjim ku dijmintî û mixalefet kirine nizanin.

Bê guman tiştên Şerafeddîn Elçî derbarê Kemal Burkay de bibîranî, pir giranin.  Lê bersiva Burkay jî pir girane, hem jî di asta herî jerîn de cih digire. Piştî kum in aqilmendên ku di çareseriya pirsa kurdan de girîngin dît, ez wisa fikirim; kê çiqas fireh be, bila fireh be, lê ev mesele pir zor e, zor.em tirk di nav xwe de lihev nakin. Pekî hûn çima lihev nakin? Tu ferqa me ji hev tune ye. Em din av xwe de jî nikarin bigihin qonaxeke hevpar, emê çewa çareseriyê bibînin?